MAŁOINWAZYJNE ZABIEGI LARYNGOLOGICZNE

- KRIOTERAPIA W LARYNGOLOGII -
(MIGDAŁKI PODNIEBIENNE)

dr n. med. Marek Modrzyński
specjalista laryngolog; specjalista alergolog



Krioterapia to metoda terapeutyczna polegająca na zastosowaniu w celach leczniczych niskich temperatur. W zależności od tego na jak długo i do jakiej temperatury schłodzimy tkankę uzyskać możemy różne efekty - czasem jest to efekt stymulujący, a czasami jej całkowite zniszczenie.

W tym drugim przypadku, w pewnym uproszczeniu można powiedzieć, że woda, która na skutek krioterapii zamienia się w mrożonych komórkach w kryształki lodu powoduje nieodwracalne uszkodzenie chorobowo zmienionych tkanek, które w efekcie tego w przeciągu pewnego czasu po zabiegu zostają zresorbowane przez organizm i zanikają.

Mówiąc inaczej to co w zwykłym, zabiegu chirurgicznym zostaje wycięte skalpelem, w zabiegu jakim jest krioterapia (kriochirurgia) osiągnięte zostaje na innej, najczęściej zupełnie bezkrwawej drodze.

Od strony technicznej w krioterapii ważne jest jak czynnik chłodzący nakładany jest na tkankę. W najprostszym przypadku jest to wacik zanurzony w ciekłym azocie - metoda ta jest nadal szeroko stosowana, jednak jest mało dokładna i stwarza większe ryzyko przypadkowego uszkodzenia struktur, które z założenia nie miały być zamrożone. W nowoczesnych aparatach, stosowanych również przeze mnie stosuje się specjalne sondy (końcówki) natryskowe lub sondy zamknięte, w których przepływ czynnika chłodzącego jest na bieżąco kontrolowany, przez co mrożenie może być bardziej precyzyjne zarówno jeśli chodzi o głębokość jak i czas.

Różne typy wykorzystywanych w krioterapii końcówek

Druga ważna sprawa to wybór odpowiedniego czynnika chłodzącego. W laryngologii najczęściej stosuje się bądź podtlenek azotu, który schładza tkanki do ok - 90 stopni bądź ciekły azot, który powoduje zamrażanie na poziomie prawie - 200 stopni.  Nie jest przy tym obojętne, który z tych czynników zastosujemy.

W przypadku zabiegu jakim jest np. wymrażanie migdałków (krioterapia migdałków) u jednej osoby lepiej zastosować azot u innej podtlenek azotu. Wszystko zależy od przebiegu schorzenia, wielkości migdałków, obecności w nich czopów ropnych, częstości angin, wieku pacjenta jego schorzeń współistniejących i wielu innych czynników.

Sonda aparatu kriochirurgicznego przyłożona do migdałka w trakcie mrożenia - widać na niej osadzający się szron.
Zabieg jest bezkrwawy i nie wymaga znieczulenia ogólnego

Nie ma tu prostej zasady przez liczy się przede wszystkim zdobyte przez osobę wykonującą te operacje na przestrzeni wielu lat doświadczenie.

Jeśli chodzi o krioterapię w laryngologii to do leczenia z zastosowaniem tej metody nadają się w szczególności następujące jednostki chorobowe: przerost migdałków, częste anginy, przerost małżowin nosowych (w tym uzależnienie od kropli do nosa), polipy nosa, nawrotowe krwawienia z nosa (poszerzone naczynka na przegrodzie), różnorodne zmiany skórne i wiele innych. Oczywiście, nie znaczy to, że w przypadku tych chorób nie można zastosować innych metod leczenia - w pewnych sytuacjach nawet należy. W chwili obecnej poza krioterapią i powszechnie wykorzystywaną klasyczną chirurgią do dyspozycji nowoczesnej placówki laryngologicznej pozostaje wiele innych technik małoinwazyjnych.