KRIOCHIRURGIA (KRIOTERAPIA)
- LECZENIE ZIMNEM -

Krioterapia (kriochirurgia) to metoda terapeutyczna polegająca na zastosowaniu w celach leczniczych niskich temperatur. W zależności od tego na jak długo i do jakiej temperatury schłodzimy tkankę uzyskać możemy różne efekty - czasem jest to efekt stymulujący, a czasami jej całkowite zniszczenie.

W tym drugim przypadku, w pewnym uproszczeniu można powiedzieć, że woda, która na skutek kriochirurgii zamienia się w mrożonych komórkach w kryształki lodu powoduje nieodwracalne uszkodzenie chorobowo zmienionych tkanek, które w efekcie tego w przeciągu pewnego czasu po zabiegu zostają zresorbowane przez organizm i zanikają.

Mówiąc inaczej to co w zwykłym, zabiegu chirurgicznym zostaje wycięte skalpelem, w zabiegu jakim jest krioterapia (kriochirurgia) osiągnięte zostaje na innej, najczęściej zupełnie bezkrwawej drodze.Od strony technicznej w krioterapii ważne jest jak czynnik chłodzący nakładany jest na tkankę. W najprostszym przypadku jest to wacik zanurzony w ciekłym azocie - metoda ta jest nadal szeroko stosowana, jednak jest mało dokładna i stwarza większe ryzyko przypadkowego uszkodzenia struktur, które z założenia nie miały być zamrożone. W nowoczesnych aparatach, stosowanych również przeze mnie stosuje się specjalne sondy (końcówki) natryskowe lub sondy zamknięte, w których przepływ czynnika chłodzącego jest na bieżąco kontrolowany, przez co mrożenie może być bardziej precyzyjne zarówno jeśli chodzi o głębokość jak i czas.

Różne typy wykorzystywanych w krioterapii końcówek

Druga ważna sprawa to wybór odpowiedniego czynnika chłodzącego. W laryngologii najczęściej stosuje się bądź podtlenek azotu, który schładza tkanki do ok - 90 stopni bądź ciekły azot, który powoduje zamrażanie na poziomie prawie - 200 stopni.  Nie jest przy tym obojętne, który z tych czynników zastosujemy. W przypadku zabiegu jakim jest np. wymrażanie migdałków (krioterapia - kriochirurgia migdałków) u jednej osoby lepiej zastosować azot u innej podtlenek azotu. Wszystko zależy od przebiegu schorzenia, wielkości migdałków, obecności w nich czopów ropnych, częstości angin, wieku pacjenta jego schorzeń współistniejących i wielu innych czynników.

Sonda aparatu kriochirurgicznego przyłożona do migdałka w trakcie mrożenia - widać na niej osadzający się szron. Zabieg jest praktycznie bezkrwawy i nie wymaga znieczulenia ogólnego.

Tak to wygląda po kilku dniach od zabiegu. Po lewej stronie część tkanek przerośniętego migdałka już się oddzieliła. Po prawej wkrótce też to nastąpi.

Nie ma tu prostej zasady, przez co liczy się przede wszystkim zdobyte przez osobę wykonującą te operacje na przestrzeni wielu lat doświadczenie.

Jeśli chodzi o krioterapię w laryngologii to do leczenia z zastosowaniem tej metody nadają się w szczególności następujące jednostki chorobowe: przerost migdałków, częste anginy, przerost małżowin nosowych (w tym uzależnienie od kropli do nosa), polipy nosa, nawrotowe krwawienia z nosa (poszerzone naczynka na przegrodzie), różnorodne zmiany skórne i wiele innych. Oczywiście, nie znaczy to, że w przypadku tych chorób nie można zastosować innych metod leczenia - w pewnych sytuacjach nawet należy. W chwili obecnej poza krioterapią i powszechnie wykorzystywaną klasyczną chirurgią do dyspozycji nowoczesnej placówki laryngologicznej pozostaje wiele innych technik małoinwazyjnych.

GÓRA STRONY