Prosta przegroda nosa położona jest idealnie w linii pośrodkowej (1), natomiast jej skrzywienia są bardzo różnorodne pod względem kształtu.

Z reguły jednak przeważa skrzywienie w jedną stronę (2-5, 8-9) i co wydaje się logiczne to ta strona nosa, w którą przegroda jest przesunięta ulegać powinna większemu zwężeniu a co za tym idzie powinno się przez nią gorzej oddychać.

Pomimo to wielu chorych ze skrzywieniem twierdzi, że zaburzenia przepływu powietrza dotyczą obu stron nosa. Co dziwniejsze mogą one być nawet bardziej nasilone po stronie przeciwnej do skrzywienia. Czasami wywołuje to zdziwienie badanego. Trudniej oddycha mu się np. lewą stroną, a lekarz w trakcie wizyty oznajmia, że stwierdza skrzywienie przegrody w prawo. Sytuacja taka jest dość powszechna i spowodowana jest kompensacyjnymi zmianami przerostowo-obrzękowymi małżowin nosowych – głównie przerostem małżowiny nosowej dolnej po stronie przeciwnej do skrzywienia.

W dużym uproszczeniu można by powiedzieć, że nos pacjenta ze skrzywieniem przegrody dąży do stanu, w którym jego drożność po obu stronach będzie podobna. Skoro skrzywienie powoduje zwężenie jednej strony – to po drugiej stronie jest więcej miejsca. Dochodzi więc stopniowo do przerostu małżowiny nosowej dolnej, która wypełnia tą pustą przestrzeń co prowadzi do wyrównywania przepływu powietrza (co niestety daje niekorzystne efekty). W zależności od tego czy taka małżowina dodatkowo jest bardziej czy mniej wypełniona przez przepływającą w jej naczyniach krew niedrożność ta może zmieniać się w czasie, np. nasilać (często przy leżeniu na tym boku) bądź zmniejszać w pewnych sytuacjach (często bezpośrednio po wysiłku). Przy skomplikowanych skrzywieniach przegrody (6,7) przerost małżowin może być obustronny.

Warto wyobrazić sobie, co stanie się, gdy w takiej sytuacji nie zlikwiduje się najpierw tych przerostów, a jedynie wykona operację przegrody i ustawi ją w linii prostej. Kiedy spojrzy się na schemat, czy też zdjęcie z tomografii komputerowej staje się to oczywiste. O ile drożność nosa po jednej stronie ulegnie zapewne jakiejś poprawie to po stronie przeciwnej dojdzie do znacznego pogorszenia przepływu powietrza, przez co osoba poddana zabiegowi nie będzie miała z niego wymiernej korzyści, a w niektórych przypadkach będzie oddychać gorzej niż przed operacją, a nawet mieć bardziej nasilone problemy z zatokami, bezdechy nocne, może chrapać, itd.

Dlatego też w takim wypadku najpierw powinno zmniejszyć się przerośnięte małżowiny nosowe i dopiero po jakimś czasie zoperować przegrodę
(zabieg jednoczasowy wiąże się z dużo większym ryzykiem wystąpienia powikłań np. zrostów). Takie postępowanie umożliwia też później bardziej precyzyjne wykonanie zabiegu w obrębie przegrody (choćby dlatego, że osoba, która robi zabieg ma większą przestrzeń do manipulowania narzędziami; przekłada się to też naturalnie na odczucia dla pacjenta w trakcie tego zabiegu)